DOOMSCROLL cover

Εμπειρία κομματιού

DOOMSCROLL

OFFLINE PARADISO · Fra

Κυκλοφόρησε:March 20, 2026 Διάρκεια:2:46 dance ISRC:USLZJ2601367

Στίχοι του DOOMSCROLL

Tre e venti, luce blu, non stacco mai
scorro il mondo con un dito, non lo sai
un reel dopo l’altro, sempre più giù
e più mi svuoto, più ci resto su

Titoli che urlano, facce che fan paura
mi sale l’ansia, ma cerco la cura
mi dico “ancora uno” e non finisce
è un loop che prende e poi ti pulisce

Stop, non mi fai bene
mi mangi la testa
io voglio silenzio
non un’altra tempesta

Sto facendo doomscroll, e non mi accorgo più
mi perdo nel feed e mi spengo di più
chiudo adesso, basta, torno qui
respiro davvero, non per finta così

“Per te” mi conosce, mi tiene agganciato
mi dà due secondi e mi lascia stonato
ride e poi piange lo stesso minuto
io resto a guardare, resto seduto

Se mi scrivi “che fai?” ti dico “niente”
ma è un niente che pesa, che prende la mente
spengo tutto, giuro, non mi interessa
voglio una notte che mi rimetta

Basta doomscroll.

Σχετικά με αυτό το κομμάτι

Το τραγούδι «DOOMSCROLL» του Fra αποτελεί μια ωμή και ειλικρινή απεικόνιση της σύγχρονης εθιστικής σχέσης με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ψηφιακή υπερφόρτωση πληροφοριών. Ο καλλιτέχνης περιγράφει με ζωντανές εικόνες τη νυχτερινή ώρα («Tre e venti, luce blu») κατά την οποία βρίσκεται παγιδευμένος στο ατελείωτο scroll, βλέποντας «ένα reel μετά το άλλο, όλο και πιο κάτω». Αυτή η διαδικασία, αντί να τον γεμίζει, τον αδειάζει («e più mi svuoto, più ci resto su»), υποδηλώνοντας μια ψευδαίσθηση σύνδεσης που οδηγεί σε απομόνωση και ψυχική εξάντληση. Η αναζήτηση «θεραπείας» μέσα από την ίδια την πηγή του άγχους («mi sale l’ansia, ma cerco la cura») αναδεικνύει τον φαύλο κύκλο του doomscrolling.

Ο Fra εκφράζει την επιθυμία για διακοπή και επιστροφή στην πραγματικότητα, αναγνωρίζοντας την τοξική επίδραση της ψηφιακής κατανάλωσης: «Stop, non mi fai bene, mi mangi la testa». Η φράση «mi perdo nel feed e mi spengo di più» συνοψίζει την απώλεια του εαυτού και της ζωτικότητας μέσα στο χάος των πληροφοριών. Η προσωποποίηση του αλγόριθμου («“Per te” mi conosce, mi tiene agganciato») υπογραμμίζει την ικανότητά του να διατηρεί τον χρήστη σε μια κατάσταση «ζαλισμένη» και παθητική. Η απόρριψη της ψηφιακής αυτής πραγματικότητας («Spengo tutto, giuro, non mi interessa») και η επιθυμία για «μια νύχτα που θα με επαναφέρει» αποτελούν μια κραυγή για αυθεντική ανάπαυση και επανασύνδεση με τον εσωτερικό κόσμο.

Το μήνυμα του Fra είναι μια ισχυρή κριτική στην παγίδα της υπερσυνδεσιμότητας και μια έκκληση για συνειδητή αποσύνδεση. Μέσα από την απλότητα και την αμεσότητα των στίχων, ο καλλιτέχνης καταφέρνει να μεταδώσει την ψυχική δυσφορία που προκαλεί το doomscrolling, προσφέροντας ταυτόχρονα μια διέξοδο: την επιλογή να «κλείσει» κανείς την οθόνη και να «αναπνεύσει πραγματικά».
Επιστροφή στη δισκογραφία